OV-Ervaringen in Duitsland - Deel 1: Koblenz

Columns, reiservaringen en fotoreportages; Alle OV-Ervaringen van reizigers in binnen- en buitenland.

OV-Ervaringen in Duitsland - Deel 1: Koblenz

Berichtdoor Mikos » Zo 24 Mrt 2013 20:47

OV-Ervaringen in Duitsland - Deel 1: Koblenz

Vorig jaar ben ik in oktober met Jorick een weekje naar Duitsland geweest om het spoor daar te gebruiken. Een mooie week met veel spoorse kilometers, veel reiservaringen, veel wandelingen en een breed assortiment aan weersomstandigheden. Daarvan heb ik natuurlijk ook foto's gemaakt en die verwerk ik in deze reportage, die uit meerdere delen bestaat. In het eerste deel gaan we vanuit Nederland met de ICE naar Köln, waar we overstappen op een RB (Regional Bahn, of stoptrein) om langs de Rijn naar Koblenz te reizen, waar we voor twee nachten een hotel hebben geboekt.

Afbeelding
We zijn met ICE aangekomen in Köln Hbf, een station dat ik nog eens zal bezoeken voor een uitgebreidere reportage.

Afbeelding

Afbeelding
"Wat die Hollanders kunnen, kunnen wij ook!" De actuele vertrektijden zijn in een zuil verwerkt.

Afbeelding

Afbeelding
Goed, genoeg gezien van Köln Hauptbahnhof; daar zal ik op een later moment nog een keer een uitgebreidere reportage over maken.

Met een BR425, die zowel van binnen als van buiten duidelijk familie is van onze SLT (die een kopie is van de BR426), zijn we langs de Rijn gereden richting Koblenz. Via de luchthaven van Köln/Bonn, via Königswinter en allerhande dorpjes die daar liggen. Opvallend daarbij is het moderne gebruik van de perrons. Bij ons in Nederland zijn ze bezig met een proef om de reizigers beter te verspreiden over het perron, in Duitsland bezuinigen ze gewoon op het bijhouden van de perrons, waardoor vanzelf duidelijk te zien is waar er wel een trein stopt en waar niet. Daar waar nooit iemand uitstapt bedekt een behoorlijke laag onkruid het perron, dus daar hoef je in ieder geval niet te gaan staan wachten op de trein.

Afbeelding
Een van de vele stations onderweg.

Afbeelding
Het interieur van de BR425. Opvallend is de gelijkenis met de SLT, maar dit materieel heeft wel een toilet aan boord. En een groot gat bij de deur voor de stations waar het perron niet op gelijke hoogte ligt met de deuren, waar je nog best voor op moet passen bij het in- en uitstappen.

Dan komen we aan op onze tussenbestemming: Koblenz. Met ruim 100.000 inwoners een behoorlijke stad op een belangrijk punt: Hier komen namelijk de rivieren de Rijn en de Moezel samen. De Moezel stroomt vanuit het westen binnen en gaat samen met de Rijn, die uit het zuiden komt, verder als de Rijn richting Nederland. Dat punt heet ook wel het Deutsches Eck, waar een mooi monument staat, ter ere van keizer Wilhelm I. Ook dat hebben we bezocht, maar komt verder niet in deze reportage voor.

Afbeelding
De BR425 waarmee we zijn aangekomen vanuit Köln.

Afbeelding
In Koblenz rijdt onder andere de Mittelrheinbahn (MRB) met deze apparaten. Daar hadden ze best wat dakplaten op kunnen zetten voor de afwerking.

Afbeelding
Een overzichtsfoto van een van de drie eilandperrons van het station. Zowel lokale stoptreinen (RB's), als sneltreinen (RE's) en Intercity-treinen (IC's) stoppen in Koblenz.

Afbeelding
Waar reizigers in Nijmegen al opkijken van het het kopspoortje met het hoge nummer 35, kunnen ze hier helemaal hun lol op. Spoor 105, dames en heren.

Afbeelding
Typisch Duits seinenstelsel.

Afbeelding
De reizigerstunnel onder het station. Niet heel breed, maar voldoende voor de reizigersstromen die er zijn.

Afbeelding
Ook spoor 104 is aanwezig.

Afbeelding
Nog een overzichtsfoto. Het station is niet enorm modern, maar doet ook niet aftands aan.

Afbeelding
Het stationsgebouw van Koblenz. Een mooi, ruim gebouw. Echt een stationsgebouw, zoals ze dat nog veel kennen in Duitsland.

Afbeelding
Het stuurstandrijtuig van een van de Intercity's die eindigt in Koblenz.

Afbeelding
De Mittelrheinbahn komt binnengereden.

Afbeelding
Speciale aandacht voor dit monsterlijk ogende apparaat. Ja, het is een sein, met zo te zien veel mogelijkheden aan signalen die het ding af kan geven. Je zou er ook een modern apparaat in kunnen zien op een of andere planeet. Maar misschien ligt dat aan mijn fantasie...

Afbeelding
Maak kennis met de Breedbekkikker die rijdt op de lijn die langs ons stationnetje in een buitenwijk van Koblenz komt. Het ding is van het type BR442 en heeft een wat vreemde kop, doordat de trein in het midden erg bol is, om meer ruimte te creëren aan de binnenzijde van de trein.

Afbeelding
De BR442 van dichtbij. Hij komt wat log over, maar ligt verder vrij soepel op de baan. En dat telt natuurlijk.

Afbeelding
Het interieur van de BR442. Veel blauw, zoals de Duitsers dat graag mogen gebruiken in hun treinen.

Afbeelding
Een overzicht van het interieur. Op bepaalde plaatsen hangt duidelijk dit scherm aan het plafond dat aangeeft waar de trein naartoe gaat, welke datum het vandaag is, hoe laat het is en bij nadering van een station wat de stationsnaam is. Valt niet te missen.

Afbeelding
We verlaten het station van Koblenz voor een wandeling door de stad en ook om iets te gaan eten. We komen al snel aan de oever langs de Rijn terecht. Eerder op de dag reden we nog met de trein aan de andere kant van het water.

Afbeelding
Tijdens de wandeling komen we langs het voormalige Pruisische regeringsgebouw.

Pruisen was sinds 1866 de belangrijkste staat van Duitsland en bedekte een groot deel van Duitsland en Polen. In 1947 werd het door de overwinnaars van de Tweede Wereldoorlog opgeheven. Koblenz was de hoofdstad van de provincie Groothertogdom Beneden-Rijn (Großherzogtum Niederrhein) en het gebouw op de foto was het regeringsgebouw. Een prachtig gebouw aan de oever van de Rijn.

Afbeelding
Het uitzicht vanaf het voormalige regeringsgebouw: De Vesting Ehrenbreitstein.

Ons hotel lag in een buitenwijk van Koblenz: Koblenz Güls. Een dorpje dat in 1970 bij Koblenz werd getrokken en sindsdien met zijn ruim 5500 inwoners een stadsdeel van Koblenz is. Het dorpje ligt aan de Moezel, waar maar één brug overheen ligt, en dat is de spoorbrug. Naast de spoorbrug is een fiets- en wandelpad aangelegd, zodat je er lopend of met de fiets ook overheen kunt. Dat maakt de rit naar het centrum van Koblenz een heel stuk korter. Met de auto moet je een flink eind omrijden. Het dorpje heeft zijn eigen activiteiten en die worden genoemd in het eigen weekblad, waaruit heel erg blijkt dat Güls toch nog graag zelfstandig is.

Het hotel ligt op 150 meter afstand van het spoor, wat voornamelijk 's avonds erg goed te horen is. Tussen Koblenz en Trier rijden duidelijk veel goederentreinen, die zo hun eigen geluid produceren. De bocht om de spoorbrug op te komen helpt daarbij natuurlijk ook niet echt. Maar het geeft het geheel wel een speciaal tintje; alsof je in een of andere achterafwijk van New York woont, waar iedere drie minuten een metro voorbij komt denderen...

Een wandeling zorgde ervoor dat we langs het station van Koblenz Güls kwamen, waar ik wat foto's heb gemaakt.

Afbeelding
Koblenz Güls, een klein station van de buitenwijk.

Op dit station stopt, tot onze schrik, één keer per uur een trein in beide richtingen. De treinen van de RB81 rijden tussen Koblenz en Trier, een rit van bijna 2 uur en alle ritten worden uitgevoerd met de treinstellen van het type BR442. Alleen tijdens de ochtend- en middagspits rijden er een aantal extra treinen van/tot aan Cochem en ontstaat er een soort van halfuursdienst, uitgevoerd met ander materieel. Het aantal in- en uitstappers op het station van Güls is tijdens onze bezoeken aan het station nooit hoger dan 8 geweest.

Afbeelding
De opgang naar het perron.

Afbeelding
Het stelt niks voor, maar je kunt droog zitten wachten op de trein op beide perrons. Hier heeft ooit ook nog kaartverkoop plaatsgevonden, te zien aan de afgesloten loketruimte.

Afbeelding
Ook op perron 1 valt er droog te wachten op de trein.

Afbeelding
De achtergrond van het station wordt afgemaakt door de prachtige kerktorens van de parochiekerk St. Servatius.

Afbeelding
Het spoor, gekeken in de richting van Trier.

Afbeelding
Het spoor, gekeken in de richting van Koblenz. Zelfs hier mag je het spoor niet betreden.

Afbeelding
En prompt komt daar een spitstreintje de hoek om; een tweetje naar Cochem in de middagspits.

Afbeelding
De breedbekkikker naar Koblenz Hbf, vanuit Trier. Nog 9 minuten, dan is de trein op zijn bestemming.

In deze treinen wordt ook gecontroleerd; er is een conducteur aanwezig. Deze heeft echter niets te maken met het vertrekproces, wat gedaan wordt door de machinist. Om vanuit Güls naar Koblenz te gaan, nemen we de trein, waarin we prompt gecontroleerd worden. En blijkt dat Jorick zijn vrij reizen in het hotel heeft laten liggen. De dienstdoende conducteur hoort het verhaal aan en vraagt of hij hetzelfde vervoerbewijs heeft als ik. Als we hem daar bevestigend op antwoorden, vindt hij het goed en loopt hij door. Deze man zouden we op een ander moment nog eens treffen...

Tot zover het eerste deel van deze reportageserie van OV-Ervaringen in Duitsland. Het was een behoorlijke reis om in Koblenz-Güls aan te komen, maar hij was het waard. Het hotel is schoon, netjes en comfortabel, de wandeling door Koblenz is mooi en het eten is goed. In het tweede deel maken we een uitstapje naar Cochem en Trier. Hopelijk weten jullie de foto's te waarderen; ik lees jullie reacties graag! :-)

Deel 2 van deze reportage lees je hier.
Gebruikers-avatar
Mikos
Medewerker NS / Beheerder
Medewerker NS / Beheerder
 
Berichten: 800
Geregistreerd: Wo 25 Apr 2012 23:31

Share On:

Share on Facebook Facebook Share on Twitter Twitter

Re: OV-Ervaringen in Duitsland - Deel 1: Koblenz

Berichtdoor Fabian318 » Di 26 Mrt 2013 22:05

Geweldig verhaal! :Ja: :Ja: :Y

"Wat die Hollanders kunnen, kunnen wij ook!" De actuele vertrektijden zijn in een zuil verwerkt.

Gelukkig, het was erg lastig op grote stations toen ze maar één bord in de hal hadden.

familie is van onze SLT (die een kopie is van de BR426)

Een kopie van de BR 425. De 426.0 is een 425 met twee i.p.v. vier bakken, de 426.1 de Stadler FLIRT met twee bakken.

in Duitsland bezuinigen ze gewoon op het bijhouden van de perrons, waardoor vanzelf duidelijk te zien is waar er wel een trein stopt en waar niet.

:huil: Het gemiddeld Duitse station is sowieso 1000 x smeriger dan een Nederlands station...

Het interieur van de BR425.

De comfortabele stoelen zitten prachtig, he? Beenruimte, armleuningen en een prullenbak die geen lawaai maakt, alles is aanwezig. :hihi:

Waar reizigers in Nijmegen al opkijken van het het kopspoortje met het hoge nummer 35, kunnen ze hier helemaal hun lol op. Spoor 105, dames en heren.

In Uelzen hebben ze op de ene kant van het station de perrons 101, 102 en 103, op de andere kant 301, 302, 303...

Speciale aandacht voor dit monsterlijk ogende apparaat. Ja, het is een sein, met zo te zien veel mogelijkheden aan signalen die het ding af kan geven. Je zou er ook een modern apparaat in kunnen zien op een of andere planeet. Maar misschien ligt dat aan mijn fantasie...


Ik wil het ff verklaren:

Afbeelding

Het hoofdsein-gedeelte is waarschijnlijk duidelijk, rood-rood of rood = stop, groen = doorrijden met baanvaksnelheid (wordt hier waarschijnlijk nooit getoond) en geel-groen = doorrijden met 40 km/h (of een andere snelheid getoond middels een getal) tot het laatste wissel van het emplacement of het eerstvolgende hoofdsein.
Is overigens het oude, West-Duitse seinenstelsel, genoemd "H/V-System", "hoofdsein/voorsein-systeem" omdat er altijd met verschillende schermen voor de voor- en de hoofdsein-informatie wordt gewerkt. De lichten zijn 1:1 overgenomen van de verlichting van de oude armseinen. Vroeger geef enkel rood ("Hp 0") alleen een stopopdracht voor treinen ("grote beweging") maar niet voor kleine beweging, voor kleine beweging was er dus een apart sein. 2 x rood ("Hp 00") was stopodracht voor grote én kleine beweging. Inmiddels betekent zowel 1 x als 2 x rood stop voor grote en kleine beweging.

Het nieuwe Ks-System, wat sinds 2000 zowel in Oost- als in West-Duitsland wordt toegepast, is heel eenvoudig: groen = doorrijden, geel = verwacht stop, rood = stop. Snelheidsinformatie gebeurd middels een getal, b. v. een witte 4 "vanaf hier max. 40 km/h" of een gele 8 "vanaf het volgende sein max. 80 km/h".

Het Zs 1 ("Ersatzsignal") vervangt de lastgeving om het stop tonend sein te kunnen passeren, b. v. als het sein stuk is of er iets anders mis is. Erachter zit geen beveiliging en het Ersatzsignal kan altijd worden ingeschakeld door de treindienstleider. 40 km/h sein toegestaan tot het eerstvolgende hoofdsein* of tot de laatste wissel van het emplacement als het sein het laatste sein van het emplacement is (Ausfahrsignal), erna baanvaksnelheid. Er is ook een soort Ersatzsignal waar rijden op zicht van toepassing is, Zs 7.

* Dat leidde tot het ongeluk van Brühl 2003, de machinist dacht dat hij het Ersatzsignal op het laatste sein van het emplacement zag, maar dat was niet het geval. Hij is na de wissels weer opgetrokken en met hoge snelheid op een wissel ontspoort, waar hij slechts 40 km/h mocht rijden.

Het voorsein is ook vrij duidelijk: groen-groen diagonaal: verwacht doorrijden met baanvaksnelheid, geel-geel diagonaal: verwacht stop, geel-groen diagonaal: verwacht rijden met 40 km/h of een andere snelheid getoond door een geel getal. Als het witte lampje boven links brand, staat het voorsein op verkorte remwegafstand of is een herhaler.

Zs 2 toont de ingestelde rijrichting door een letter.

Zp 9, een groene kring, is de opdracht van de hoofdconducteur om te vertrekken.

Zover een klein uitstapje in het Duitse seinenstelsel. :-)

Maak kennis met de Breedbekkikker die rijdt op de lijn die langs ons stationnetje in een buitenwijk van Koblenz komt. Het ding is van het type BR442 en heeft een wat vreemde kop, doordat de trein in het midden erg bol is, om meer ruimte te creëren aan de binnenzijde van de trein.


De Duitse nick-naam is "hamsterwang" (Hamsterbacke)...

Op dit station stopt, tot onze schrik, één keer per uur een trein in beide richtingen.

Ik schrik ook altijd in Nederland als er op zó kleine stations altijd twee treinen per uur rijden. :-)

Het spoor, gekeken in de richting van Koblenz. Zelfs hier mag je het spoor niet betreden.

In de achtergrond is overigens een Duits P-sein te zien, te herkennen aan het wit-geel-wit-geel-witte bord. Werkt precies zoals de P-seinen in Nederland. Alleen geeft dit sein geen informatie over het volgend hoofdsein omdat de hoofdseinen niet op remwegafstand volgen.

En prompt komt daar een spitstreintje de hoek om; een tweetje naar Cochem in de middagspits.

Een 426. ;)

Ben benieuwd het tweede deel te lezen! :)
Gebruikers-avatar
Fabian318
Medewerker DB
Medewerker DB
 
Berichten: 74
Geregistreerd: Do 27 Sep 2012 21:54
Woonplaats: Münster (Westf.)

Re: OV-Ervaringen in Duitsland - Deel 1: Koblenz

Berichtdoor Mikos » Wo 27 Mrt 2013 11:20

Dank voor de verbetering van de 426, ik was er van overtuigd dat ik het juist had opgeschreven, maar precies verkeerd, dus... Hamsterwang was een bijnaam waar ik gisteravond toen ik het las erg om moest lachen. Het is en blijft een vreemd ogend apparaat. Maar ze rijden wel tof.

Dank voor de uitleg van het monsterlijke sein; het geeft weer een andere blik op een enorm ding, waarvan uiteraard geen centimeter overbodig is. Zo leer je nog eens wat! :wink:
Gebruikers-avatar
Mikos
Medewerker NS / Beheerder
Medewerker NS / Beheerder
 
Berichten: 800
Geregistreerd: Wo 25 Apr 2012 23:31


Terug naar Vanuit de Reiziger

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron
lobed-depth
lobed-depth
lobed-depth
lobed-depth