Gevloek

Ervaringen van conducteurs, machinisten, buschauffeurs; Alle verhalen en bijdragen van OV-personeel bij elkaar.

Gevloek

Berichtdoor OVE Redactie » Ma 26 Jun 2017 12:44

Gevloek

Zelfs wanneer alles goed gaat, moet je er rekening mee houden dat er uit onverwachte hoek iets kan komen. Ik ben onderweg met de Sprinter van Zwolle naar Utrecht en we rijden keurig op tijd. We komen aan in Ermelo, waar ik uitstap en op het perron ga staan. Ik zie dat de reizigers uit- en instappen, zie dat het vertrektijd is en ik blaas op mijn mondfluit. Dan hoor ik iemand achter mij schreeuwen: “Het is toch nog geen vijf voor?!”, waarop ik op mijn horloge en de klok boven mij kijk, waar het vijf voor is. Dus ik draai me om, kijk naar de betreffende reizigster die in de buurt van de automaat staat te drentelen en ik wijs naar de klok boven me. “Ik heb toch nog geen kaartje?!” roept ze vervolgens. Waarop ik de vertrekprocedure start en de deuren sluit. Terwijl mijn deur sluit, hoor ik haar nog roepen: “Nou, lekker slapen vannacht!” Hierdoor tien seconden te laat, rijden we weg. Ze steekt haar middelvinger op en schreeuwt nog wat.
De machinist, die het allemaal vanuit zijn cabine ziet gebeuren, vraagt me vervolgens waar dat nou over ging. Ik heb geen idee, die mevrouw komt waarschijnlijk te laat op het station aanzetten, ziet dat de trein er al is, maar heeft nog geen kaartje gekocht en mist de trein omdat ze te laat is. Dat ligt natuurlijk aan mij.

Afbeelding

Het is midden in de spits en met twee stellen rijd ik met een collega de Veluwe over als Sprinter richting Utrecht. We lopen onderweg twee minuten vertraging op, maar met een beetje opschieten zijn we op tijd in Amersfoort. Maar voor het zo ver is, staan we in Amersfoort Schothorst langs het perron. Mijn collega fluit en ik start de vertrekprocedure. Terwijl de deuren sluiten, komt er nog iemand de trap op gerend die maling heeft aan sluitsignalen en tussen de sluitende deuren door instapt. Daarachter komt nog een vrouw de trap op gerend, die eerst nog langs het paaltje loopt om in te checken, dan naar de bijna gesloten deur rent, die vastpakt en probeert open te duwen. Als we naar haar roepen dat ze die los moet laten, want alleen dit al is genoeg voor een proces-verbaal van tweehonderddertig euro, laat ze gelukkig los, waarop de deur sluit. Mijn collega stapt in en ik sluit de deur. Mevrouw denkt echter dat ze in de tussentijd dan nog wel naar ons toe kan rennen om bij ons in te stappen. De deur sluit voor haar neus.
“Wat een geweldige service weer van NS!” roept ze ons door de gesloten deur toe. Die mevrouw die te laat was voor een trein die twee minuten te laat is en de vertrekprocedure vertraagt door een deur open te houden. Ook dat ligt natuurlijk allemaal aan mij.

Gelukkig is het niet alleen maar gevloek, gescheld en getier wat ik aan mag horen. Er zijn ook reizigers die proberen er het beste van te maken. Zoals die mevrouw die ik tegenkwam tijdens mijn controle in de Intercity van Deventer naar Enschede. Ze overhandigt mij haar OV-Chipkaart, die ik controleer. Wanneer ik haar die terug geef, geeft ze me een wit papiertje.
“Die is voor u,” zegt ze erbij.
Ik open het papier en lees het zelfgemaakte kaartje.
Afbeelding

Alleen het gebaar weet ik al te waarderen. Die gaat mee voor mijn verzameling te bewaren objecten!

Het is warm, erg warm. Het weer slaat langzaam om; er dreigen donkere wolken in de verte. Wanneer ik in Amsterdam aankom, zijn er verdeeld over het land de nodige verstoringen. Vlakbij slaat het onweer flink in. Er komt een overwegstoring rond Leiden naar boven, waardoor er momenteel geen treinen rijden tussen Haarlem en Leiden. De trein waarmee ik naar Haarlem moet, eindigt dan ook daar in plaats van door te gaan naar Den Haag. Dat roepen we uitgebreid om voor de reizigers, waarna de trein in Haarlem leegstroomt. Met hetzelfde materieel moet ik nu terug naar Amsterdam. We vertrekken twee minuten later dan gepland en komen al snel achter de vertraagde Sprinter terecht. Die weer achter een vertraagde Intercity rijdt, die later is door de overwegstoring waar ze midden in terecht waren gekomen. Daardoor wil het niet echt vlotten en komen we tien minuten te laat aan op Sloterdijk. Daar staat het perron vol met mensen die naar Haarlem willen, allemaal te wachten op de vertraagde Intercity die voor ons rijdt, nadat de trein ervoor is opgeheven omdat die niet door de overwegstoring kon komen. Maar ook bij ons gaat het niet soepel; we mogen maar niet vertrekken. Terwijl we daar op wachten komen er een hoop reizigers vragen stellen hoe ze nu op Schiphol moeten komen, nu daar door blikseminslag veel minder treinen rijden. Die mensen zijn we volop aan het verwijzen, wanneer de machinist aangeeft dat het sein dat voor ons staat niet uit de stand stop kan komen, waarvoor hij toestemming heeft gekregen die te passeren en dat we de vertrekprocedure mogen beginnen. Dat doen we dan ook snel, waarna we met achttien minuten vertraging in Amsterdam Centraal aankomen. Ik heb twee minuten om naar mijn volgende trein naar Deventer te lopen. Via de portofoon heb ik contact met mijn collega, waarna we drie minuten later dan gepland vertrekken met een bomvolle spitstrein. We besluiten na Amersfoort bij de reizigers te gaan kijken, maar ook dat plan loopt averij op. We komen achter, wederom een vertraagde Sprinter terecht, waardoor we tien minuten te laat in Amersfoort aankomen. Daar staat het perron drie rijen dik helemaal gevuld met reizigers die naar Zwolle willen. Door een wisselstoring rijden er geen Intercity’s tussen Amersfoort en Zwolle en rijden de Sprinters tot ’t Harde. Die mensen willen dus allemaal met ons mee omreizen via Deventer. Gelukkig hebben we 9 bakken ICM en kan iedereen met ons mee. Van de twaalf minuten vertraging snoepen we onderweg nog twee minuten af, waarmee we tien te laat in Deventer aankomen. Normaal gesproken is de trein naar Zwolle dan al vertrokken, maar door een stroomstoring bij Zutphen en het enkelspoor tussen Deventer en Olst heeft de trein naar Zwolle ook tien minuten vertraging. Ik zie echter wel dat dat maar één stelletje ICM is en vermoed dat er reizigers achter gaan moeten blijven. Ik speel daar op in door dat via de omroep in de trein mee te delen, zodat reizigers weten wat de reismogelijkheid daarna is. Maar wanneer de trein naar Zwolle binnenkomt, heeft men kennelijk toch nog een tweede treinstel weten te vinden en kan iedereen alsnog met die trein mee naar Zwolle. Zo valt het allemaal weer relatief mee.

Conducteur Mike
___________________________________________________________________________
Iedere twee weken verschijnt er een column op ons forum. Lees de eerdere columns hier. Wil je ook bijdragen als medewerker of juist als reiziger? Neem dan contact met ons op!
Gebruikers-avatar
OVE Redactie
 
Berichten: 155
Geregistreerd: Za 28 Apr 2012 16:39

Share On:

Share on Facebook Facebook Share on Twitter Twitter

Terug naar Vanaf de Werkvloer

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Google [Bot] en 1 gast

lobed-depth
lobed-depth
lobed-depth
lobed-depth