Van vol naar leeg

Ervaringen van conducteurs, machinisten, buschauffeurs; Alle verhalen en bijdragen van OV-personeel bij elkaar.

Van vol naar leeg

Berichtdoor Mikos » Vr 01 Mei 2020 11:08

Van vol naar leeg
Mijn columns bestaan uit stukjes die ik in de afgelopen periode heb meegemaakt. Die voeg ik samen tot één column die geplaatst wordt. Normaal merk je daar als lezer niet zo veel van, maar nu de hele wereld op zijn kop staat, lijken onderstaande verhalen uit een ver achter ons gelegen tijd te komen. Op verzoek van mijn kleine schare lezers plaats ik de column toch, in een poging het Corona-virus even te kunnen doen vergeten.

Seinstoring
Het is vrijdagmiddag, een uurtje of vier ’s middags. Ik heb mijn auto geparkeerd op de personeelsparkeerplaats en loop zoals altijd richting het station. Maar wanneer ik de stationstunnel inwandel, is het niet zoals altijd. Normaal is er ofwel een gezellige drukte van reizigers die hun weg zoeken door het station, ofwel is het er uitgestorven en loopt er hooguit een enkeling. Vandaag is het heel druk, maar de reizigers zoeken geen weg naar het juiste spoor. Of de uitgang.

Een blik op de schermen verklapt wat deze mensen hier in de tunnel van het station van Zwolle doen; er is een verstoring richting Meppel en dus rijden de treinen richting Groningen en Leeuwarden niet. Er worden geen vragen gesteld terwijl ik voorbij loop, ik kan zonder problemen naar het personeelsverblijf om me in dienst te melden en mijn dienstkaartje uit te draaien; ik begin met een rit op en neer naar Groningen. Althans, dat is de planning. Ik zie al snel op onze informatiekanalen dat die trein niet gaat rijden. In plaats daarvan stap ik met een paar collega’s de tunnel in om de reizigers van informatie te kunnen voorzien. Wanneer we de tunnel inlopen komt net het bericht door dat er bussen gaan rijden waar we de reizigers naar toe kunnen verwijzen. Een van de collega’s gaat bij de poortjes staan om de mensen te helpen die moeite hebben daar door te komen, ik ga met een handvol collega’s voorbij de poortjes staan om de mensen naar de bus te kunnen verwijzen. Er is één omroepbericht voor nodig dat er bussen rijden en de tunnel stroomt zo goed als leeg; bij de poortjes is het een drukte van jewelste van reizigers die er door willen. De poortjes vertragen dat proces, zodat het redelijk gereguleerd gaat. De meeste mensen weten waar ze naar toe moeten, een enkeling komt ons vragen waar ze moeten zijn.

Na een kwartier wordt het rustiger in de tunnel en nemen de collega met wie ik samen adviezen sta te geven en ik de gelegenheid om even te kijken hoe het bij de bussen gaat. Wanneer we boven komen, valt dat wat tegen; er rijden wel bussen, maar de rij is gigantisch lang. Op zich geen verrassing, want het is midden in de spits en richting het noorden is het dan altijd druk vanuit Zwolle, zeker op vrijdag. Daarnaast blijven de treinen vanuit het westen en zuiden gewoon rijden, dus er is een constante aanvoer van reizigers die ook richting Meppel willen met de bus.

We lopen terug richting de tunnel en ik verander mijn advies; de prognose dat er weer treinen gaan rijden ligt rond 18.00 uur en de bussen zijn op dit moment eigenlijk geen optie. Dus spreek ik de vragende moeders met kinderen aan en vertel ze dat ze beter ergens iets te eten kunnen gaan halen dan in de rij te gaan staan voor de bussen. En ook de ouderen die ik niet heel lang in de rij zie staan vertel ik dat ze beter wat anders kunnen gaan doen zolang. Een enkeling kiest ervoor om toch te gaan kijken hoe lang de rij precies is, de meesten daarvan komen alsnog terug gelopen. En zo kabbelt het voort; meer reizigers komen met de trein aan en willen weten hoe ze nu verder kunnen. Aangezien het afwachten is of de monteurs de storing kunnen verhelpen voor de beoogde eindtijd, leg ik de keuze bij de reiziger zelf: Afwachten op het station, in de rij voor de bus gaan staan of ergens iets gaan eten en dan later terugkomen.

Ook komt er een andere stroom op gang; de eerste bussen vanuit Meppel komen binnen en brengen reizigers die met de trein verder willen reizen. Nu de meeste vragen richting het noorden verstomd zijn, beginnen de vragen richting het zuiden. En dan komt rond 17.40 uur het bericht dat de verstoring voorbij is. Hier speelt echter een ander probleem op; als we dat breeduit communiceren, ontstaat er een run op de trein die vervolgens overvol vertrekt. Om naar Meppel te rijden en daar in de problemen te komen, want ook daar staan weer honderden reizigers die met de bus zijn aangekomen. Een enkeling komt uit de rij voor de bussen terug lopen richting spoor 6. Mijn collega’s en ik stellen ons tactisch op om de drukte een beetje te kunnen verspreiden, maar het valt redelijk mee met hoe druk het is. In Meppel zullen er in ieder geval genoeg reizigers mee kunnen richting Groningen. En ook richting Leeuwarden is het druk, maar niet overvol. Nadat de treinen vertrokken zijn, werp ik nog een blik op de rij voor de bussen naar Meppel, maar die neemt zienderogen af. Er rijden bussen af en aan en die zullen hun rit afmaken, waarna de reizigers weer gebruik kunnen maken van de treinen.

Tijd om na twee uur buiten te hebben gestaan weer even op te warmen.

Afbeelding


Extra
Het is zaterdagavond en Nederland is heel onwennig aan het reageren op het uitbreken en de gevolgen van het Corona-virus. Het personeel heeft de nadrukkelijke opdracht gekregen zo min mogelijk bij reizigers in de buurt te komen om te voorkomen dat men ziek wordt en daardoor niet kan werken, waardoor het treinverkeer op termijn stilgelegd zou kunnen worden bij gebrek aan personeel.

Ik moet een trein van Utrecht naar Amersfoort brengen, maar die wordt ineens aangekondigd met een vertraging van 10 minuten. En langzaam loopt het op. Wat uitzoekwerk levert op dat de trein achter een defecte trein staat bij Capelle aan den IJssel. Uiteindelijk gaat de defecte trein weer rijden en komt mijn trein ook in Utrecht aan, weliswaar met 40 minuten vertraging.

Er stapt een kleine, oudere mevrouw uit de trein die me vraagt hoe ze nu in Hoogeveen komt. Door de vertraging is besloten de trein niet verder te laten rijden dan Amersfoort en de trein die na ons zou rijden is door de defecte trein vanuit Utrecht in Gouda gekeerd en kon zodoende al voor ons uit vertrekken. Die gaat ze dus ook niet halen. Ik beloof haar dat ik er op terug kom als ze weer instapt, wat ze doet.

Na vertrek uit Utrecht bel ik met de Regievoerder, degene die met dit soort vraagstukken aan de slag gaat. Het is Bram, voormalig conducteur uit Groningen, die ik aan de lijn krijg. Ik leg hem voor dat de trein vertraging heeft opgelopen, dat deze zelfs wordt opgeheven en dat mevrouw straks niet een uur, maar anderhalf uur vertraging oploopt, omdat de trein na ons niet in Hoogeveen stopt en ze dan in Zwolle dus nóg een half uur moet wachten op een trein naar Hoogeveen. Hij snapt de vraag meteen en gaat voor me aan de slag. Drie minuten later belt hij terug; het is geregeld, trein 583 stopt vandaag extra in Hoogeveen.

Voor aankomst in Amersfoort roep ik dat ook om. De trein loopt leeg, iedereen wandelt naar spoor 4, waar de volgende Intercity richting Zwolle zal vertrekken. Op de traverse kom ik de vrouw tegen met haar trolley.
"Die trein stopt vandaag speciaal voor u in Hoogeveen," meld ik haar in het voorbijgaan.
"Ja, dat dacht ik al. Dankuwel!"
Ondanks de vertraging toch een tevreden klant.

Hond
De Coronamaatregelen houden het land in een houdgreep, mensen wordt gevraagd alleen gebruik te maken van de trein wanneer dat noodzakelijk is, zodat de mensen die echt moeten reizen om het land draaiende te houden de ruimte hebben in de trein. Helaas grijpt een deel van de mensen dat aan om vooral de rustige trein te gebruiken voor andere zaken. De instructies voor het personeel zijn duidelijk; blijf veilig en zorg dat je niet besmet kunt raken, want wanneer je ziek thuis zit kunnen er ook minder treinen rijden.

Ik kom in Lelystad aan met een sprinter naar Amsterdam, waar een passagierende machinist de trein uit komt.
‘Er zit een dronken man met een hond in je trein die andere reizigers lastig valt,’ zegt hij in het voorbijgaan. Onder normale omstandigheden zou ik daar direct op af stappen, maar met alle maatregelen in mijn achterhoofd, kies ik ervoor om te vertrekken en te bellen. Mocht hij in Almere Centrum nog in de trein zitten, dan komen de collega’s van V&S even kijken. Wanneer we in Almere Oostvaarders wat langer langs het perron staan, besluit ik toch even te gaan kijken. Ik loop over het perron heen en weer en kijk naar binnen. Ik zie wel iemand die aan het signalement voldoet, maar ik zie geen hond en hij drentelt zelf wat heen en weer rondom het klapstoeltje waar hij zijn tas heeft liggen.

We komen aan in Almere Centrum en de collega’s van V&S staan klaar, ik heb ze verteld dat het puur preventief is omdat ik zelf niks heb geconstateerd, maar de collega machinist zal vast niet voor de grap zoiets bij me komen melden.
‘Ga jij maar voorop,’ zegt de mannelijke collega van twee meter met een knipoog, ‘ik heb niet zoveel met honden.’
En dus stap ik de trein binnen waar ik de man al heb zien zitten. Ik zie nu ook de hond, een pitbull terriër. Hij ligt languit onder de klapstoeltjes, waardoor ik hem vanaf die kant op het perron in Oostvaarders ook niet had kunnen zien. Mijn collega’s van V&S stappen ook de trein in.
‘Whoa! Anderhalve meter!’ zegt de beschonken man wanneer hij ons binnen ziet komen. ‘Wat is er aan de hand?’
We maken hem duidelijk dat we even preventief komen kijken. Dat stemt de man mild.
‘Ik ga met mijn hondje naar Amsterdam,’ zegt hij dan. Om er een bevel aan toe te voegen richting de hond die ietwat nieuwsgierig op begint te staan:
‘Plas!’
Het duurt een seconde voor ik doorheb wat hij zegt, waarna ik heel snel de collega van V&S in zijn ogen kijk. Hij verstaat hetzelfde en we beginnen allebei licht tegen te sputteren.
Dan begint de man te lachen en zegt met een flink accent:
‘Ik ben Antilliaans, natuurlijk mag die hond niet plassen in de trein!’
Hij zei natuurlijk ‘plaats’.
Ik loop lachend de trein uit, mijn collega’s maken nog een kort babbeltje met de man en komen dan ook de trein uit. Hier is voor ons verder niks te doen en de man weet dat hij in de gaten gehouden wordt. Dat komt verder wel goed. En de hond? Die volgde netjes het bevel van zijn baasje op en ging weer liggen.

Conducteur Mike
Reis alleen als het noodzakelijk is en blijf veilig!
Gebruikers-avatar
Mikos
Medewerker NS / Beheerder
Medewerker NS / Beheerder
 
Berichten: 808
Geregistreerd: Wo 25 Apr 2012 23:31

Share On:

Share on Facebook Facebook Share on Twitter Twitter

Terug naar Vanaf de Werkvloer

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten

cron
lobed-depth
lobed-depth
lobed-depth
lobed-depth