Verstoord

Ervaringen van conducteurs, machinisten, buschauffeurs; Alle verhalen en bijdragen van OV-personeel bij elkaar.

Verstoord

Berichtdoor OVE Redactie » Ma 05 Feb 2018 12:00

Verstoord

Reizigers vragen in verstoorde situaties wel eens of ik ze al meer kan vertellen of onze trein wel of niet doorrijdt. Omdat een gedeelte van het traject verstoord is en er treinen worden opgeheven. Vaak kan ik daar geen eenduidig antwoord op geven, simpelweg omdat ik het nog niet weet. Zo’n situatie deed zich voor tussen Utrecht en Amersfoort, waar een defecte trein voor oponthoud zorgde. Om te voorkomen dat er helemaal geen treinen reden werden de Intercity’s opgeheven en bleven alleen de Sprinters rijden. Op die manier is er iets meer ruimte op het spoor om de treinen om de defecte trein te kunnen laten rijden, zonder dat de volledige dienstregeling in het honderd loopt. Uiteraard was ik vanuit Rotterdam onderweg met een Intercity naar Leeuwarden, precies richting dat gestoorde traject. De eindtijd van de verstoring werd geschat op 18.30 uur en wij zouden om 18.18 uur vertrekken richting Amersfoort vanuit Utrecht. En dus kreeg ik tijdens het controleren al menigmaal de vraag of wij wel of niet door zouden rijden, maar daar kan ik op dat moment dus weinig over zeggen. In een dergelijk geval wordt er namelijk tot op de minuut nauwkeurig bijgehouden wat er gaat gebeuren en is men afhankelijk van dat wat er bij en met de defecte trein gebeurt. Als dat sneller gaat dan verwacht, kunnen er ook eerder treinen rijden. Wanneer dat langer duurt dan verwacht, duurt het natuurlijk ook langer voor er weer treinen kunnen rijden.

In mijn geval zitten we precies op het randje; de verstoring duurt naar verwachting tot 18.30 uur en dat is ongeveer het tijdstip waarop de trein waarop ik zit over dat gestoorde traject zou moeten rijden. De kans is dus 50% dat we alsnog verder kunnen rijden, maar net zo goed 50% dat het toch niet kan. Ik beloof de vragende reizigers dat ik zodra ik iets weet om zal roepen. De trein voor ons naar Amersfoort wordt nog opgeheven krijg ik in de reisinformatie mee, maar wij staan net voor Utrecht gewoon als rijdend in de reisinformatie. En dus roep ik om dat wij verder zullen rijden richting Leeuwarden, met vermelding van de opgeheven treinen voor ons en dat het dus drukker kan worden dan normaal.
Dat valt uiteindelijk nog best mee; iedereen kan mee en er blijft ruimte over, zelfs een Railcateraar kan nog door het achterste stel proberen zijn waren te verkopen. Alhoewel het animo minimaal was, zo bleek toen we het hem vroegen in Amersfoort. Mijn collega en ik dragen de trein over aan de nieuwe collega’s die verder gaan met de trein.

Afbeelding

Twee uur later sta ik weer te Utrecht Centraal. Deze keer is de situatie echter geheel anders; er is een stroomstoring in Zwolle, waardoor al het treinverkeer van en naar Zwolle stil ligt. De trein die ik nu oppik is de Intercity naar Leeuwarden, maar het is al bekend dat de verwachting is dat de stroomstoring nog tot 22.30 uur voor problemen zal zorgen. De reisinformatie geeft al aan dat de trein die ik moet rijden niet verder gaat dan Amersfoort en ook de stationsomroep geeft dat netjes aan. De trein komt binnen met Leeuwarden op de bestemmingsdisplays, wat ik meteen verander naar Amersfoort om verwarring te voorkomen. De collega die met de trein uit Rotterdam komt draagt die netjes aan mij over door te vertellen wat er allemaal aan de trein gedaan is, ik doe een portofoontest met de machinist en ik roep ruim voor vertrek alvast om dat we door de stroomstoring niet verder zullen rijden dan Amersfoort. Een handvol vragen van reizigers op het perron verder en we kunnen vertrekken. De bijsturing belt me om te vertellen dat hij aan het puzzelen gaat slaan met mijn dienstkaartje, want ik had naar Leeuwarden gemoeten. Onderweg naar Amersfoort begin ik alvast te zoeken naar alternatieven voor de reizigers in mijn trein; ik kan ze niet via Deventer naar Zwolle sturen, want ook daar is geen treinverkeer mogelijk door diezelfde stroomstoring. Wel zie ik dat de Sprinters tot ’t Harde rijden vanuit Amersfoort. En via een onofficiële weg verneem ik dat er bussen gaan rijden van en naar Zwolle, dus het besluit is al snel gemaakt: Ik verwijs de reizigers naar de Sprinter richting ’t Harde. Ik heb ook al gezien dat de trein waar ik nu in zit vanuit Amersfoort terug gaat naar Rotterdam, dus ik wandel ook nog even naar de bestemmingsaanduidinginstallatie om er alvast Rotterdam op te zetten om in Amersfoort eventuele verwarring te voorkomen. Dan roep ik voor Amersfoort om dat de situatie ongewijzigd is, we niet verder rijden dan Amersfoort en het persoonlijke advies om de Sprinter naar ’t Harde te nemen. De officiële informatie zal pas reppen over businzet zodra er daadwerkelijk bussen rijden en er voldoende aanwezig zijn om het overgrote merendeel te kunnen vervoeren. De trein stroomt in Amersfoort leeg, ik stel me strategisch op zodat ik eventuele vragen kan beantwoorden, maar die blijven zo goed als uit. Ik loop vast naar spoor 2, waar de Sprinter al binnen komt rollen. Het complete aanbod reizigers dat op het perron staat stapt in en de trein rijdt weg. Een uur later is de verstoring voorbij en gaan de treinen weer rijden. Mijn dienstkaartje wordt volledig omgegooid en via Enschede kom ik uiteindelijk weer in Zwolle.

Ik ben onderweg met een Intercity van Den Bosch naar Roosendaal. Tussen Tilburg en Breda kom ik in een coupé waar een jong meisje zit dat te kennen geeft geen kaartje te hebben. Wanneer ik haar om haar identiteitsbewijs vraag, zegt ze die niet bij zich te hebben. Er gaan bij mij al een paar alarmbellen af. Ik geef haar papier en pen om haar gegevens op te schrijven en vermeld dat ik de gegevens ga controleren. Dat doe ik vervolgens, maar ze schrijft niet heel duidelijk, dus dat wat ik weet te ontcijferen levert bij navraag niks op. Maar door de hele situatie lijkt het me sowieso een goed idee dat ik wat assistentie van Veiligheid&Service krijg, want het voelt niet goed. Dat vertel ik het meisje vervolgens, waarna ze haar schouders ophaalt en weer naar buiten kijkt.
In Breda aangekomen staan er inderdaad twee collega’s van Veiligheid&Service klaar. Ik loop op de ene af om te vertellen wat ik heb aangetroffen en waarvoor ik ze heb gebeld, terwijl het meisje achter me de trein uitstapt en een uitweg zoekt. De andere collega van V&S loopt echter naar haar toe en wil voor haar gaan staan om te voorkomen dat ze wegloopt, waarna ze de fout maakt om een slaande beweging in zijn richting te maken. Het lezen van deze zin duurt langer dan wat er dan in een handvol secondes gebeurt; het meisje wordt tegen de grond gewerkt en geboeid. Dat was dom. We voeren het meisje richting een abri op het perron af, waar ze met haar handen op haar rug op een bankje gaat zitten, in afwachting van de politie. Terwijl ze daar zit, praat een van de collega’s met haar, terwijl ik met de ander het papierwerk afhandel.
“Op deze manier kom je niet waar je naar toe wilt,” zegt de collega.
“Het ging gisteren net zo, ook hier.”
“Maar nu komt de politie erbij.”
“Die kwamen gisteren ook,” antwoordt ze schouderophalend.

Dit fraaie geval bleek achteraf in een instelling te zitten, 13 jaar te zijn en recent verplaatst te zijn van een open instelling naar een gesloten instelling. Ze vond echter dat de open instelling veel leuker was en dus was ze nu voor de tweede keer in twee dagen weggelopen van de gesloten instelling om naar haar vorige verblijf terug te keren. De politie heeft haar uiteindelijk weer teruggebracht naar huis.

Er is een verstoring tussen Putten en Nunspeet, waardoor de Sprinter waarmee ik onderweg ben niet verder zal rijden dan Putten. Tijdens het controleren krijg ik daar een enkele vraag over, nadat ik al heb omgeroepen dat we niet verder zullen rijden dan Putten en dat het vervolg van de reis nog onzeker is, maar ik wat om zal roepen wanneer ik het weet. Ik heb al een nieuw dienstkaartje ontvangen op het moment dat we Putten binnen komen rijden, wanneer er ook een bericht binnenkomt dat de verstoring voorbij is. Dat betekent dat de defecte trein waarover het ging op dat moment weer is gaan rijden, waardoor het treinverkeer weer kan worden opgestart. Mijn trein rijdt echter niet verder dan Putten, dus dat roep ik ook om, net als de informatie dat de volgende trein wel verder gaat. Omdat de temperatuur buiten niet ver boven het vriespunt uitkomt geef ik de reizigers via de omroep de keuze om uit te stappen en buiten te wachten of om lekker warm te blijven zitten.
Kort daarop roept de machinist me op met de mededeling dat we maar kort langs het perron blijven staan om naar het zijspoor door te rijden om de Intercity voorbij te kunnen laten. Na aankomst in Putten roep ik ook dat om en dat de reizigers mogen blijven zitten, maar dat we wel even doorrijden naar een stuk niemandsland. Er stapt nog een handjevol reizigers uit, maar een groot deel blijft zitten. We rangeren naar het zijspoor, waarna de machinist de trein ombouwt en we een kwartier moeten wachten. Zodra de Intercity dan voorbij is rollen we weer terug naar het perron, waar de reizigers vijf minuten de tijd hebben om naar het andere perron te lopen en met de volgende trein verder te reizen richting Zwolle.

Het is zaterdagavond en met een collega zit ik op de Sprinter naar Zwolle. We hebben de trein een keer gecontroleerd en komen aan in Harderwijk. Daar stappen twee jongens in met een fiets, een deur bij ons vandaan. Net voor ze instappen vraagt mijn collega ze nog hardop aan ze of ze een kaartje voor de fiets hebben gekocht.
“Jaha!” is de reactie die we krijgen.
Mooi, dan komen we daar zo meteen even naar kijken. We vertrekken en wandelen op de twee jongens af. Ik ben nog niet bij ze of de ene begint al:
“Ja, meneer, ik heb dus iets heel stoms...”
Hij heeft niet ingecheckt. En een kaartje voor de fiets heeft hij ook niet. Da’s fraai. Ik draai me naar de andere jongen, die me een OV-Chipkaart geeft. Die niet is ingecheckt. En van een kaartje voor de fiets is ook al geen sprake.
“Ik vroeg nog of jullie een kaartje voor de fiets hadden!” zegt mijn collega licht verontwaardigd.
“Ik dacht dat u zei of we hadden ingecheckt...” sputtert de ene nog een beetje tegen.
Maar dat hadden ze dus ook al niet. Twee kaartjes van 59,10 rijker stapten ze in Nunspeet weer uit.

Conducteur Mike
___________________________________________________________________________
Iedere twee weken verschijnt er een column op ons forum. Lees de eerdere columns hier. Wil je ook bijdragen als medewerker of juist als reiziger? Neem dan contact met ons op!
Gebruikers-avatar
OVE Redactie
 
Berichten: 153
Geregistreerd: Za 28 Apr 2012 16:39

Share On:

Share on Facebook Facebook Share on Twitter Twitter

Terug naar Vanaf de Werkvloer

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Google [Bot] en 2 gasten

cron
lobed-depth
lobed-depth
lobed-depth
lobed-depth